ZAMIERZENIA DYDAKTYCZNO - WYCHOWAWCZE
CZERWIEC 2026
- WIELKIE SPOŁECZNOŚCI
- Szukanie odpowiedzi na pytania: Skąd się bierze miód?; Co to jest stado, ławica, aglomeracja miejska?
- Rozwijanie zmysłu słuchu oraz trenowanie uważności na dźwiękach z naszego otoczenia.
- Poznawanie litery G, g w toku zabaw.
- Odczuwanie dumy ze swoich wytworów oraz radości z tworzenia podczas prac plastycznych.
- MÓJ ŚWIAT
- Poszerzanie wiedzy na temat praw i obowiązków dzieci.
- Kształtowanie postawy szacunku wobec innych.
- Wdrażanie do dzielenia się swoją radości i szczęściem z innymi.
- Odczuwanie radości z aktywności na świeżym powietrzu.
- Nabywanie umiejętności stosowania się do zasad i rywalizacji w duchu sportowym.
- PODRÓŻE PO POLSCE
- Budowanie wiedzy o naszym kraju i jego walorach.
- Rozbudzanie uczucia miłości i przynależności do ojczyzny.
- Rozwijanie zdolności muzycznych, tanecznych i recytatorskich.
- Wdrażanie do zachowania zasad bezpieczeństwa podczas pobytu w różnych miejscach.
- PODRÓŻE PO EUROPIE
- Rozwijanie umiejętności swobodnego wypowiadania się na dany temat. Szukanie odpowiedzi na pytanie: Dlaczego warto podróżować? na podstawie obejrzanego filmu i doświadczeń dzieci. Wyjaśnienie powiedzenia podróże kształcą.
- Kształtowanie świadomości walorów innych kultur, otwartości na siebie, świat i ludzi.
- Rozwijanie umiejętności zarządzania, argumentowania i logicznego myślenia.
KATECHEZA:
- Ukazanie udziału we Mszy świętej i procesji Bożego Ciała jako przejaw miłości do Jezusa;
- Wychowanie do okazywania miłości Panu Jezusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie;
- Poznanie prawdy o miłości i dobroci Pana Jezusa względem każdego człowieka;
- Wzbudzanie postawy wdzięczności Bogu za letni wypoczynek i piękno otaczającego świata;
- Kształtowanie postawy radosnego chrześcijanina.
PIOSENKA:
„To nie koniec”
1. Tu zaczęła się nasza historia, pierwsze „cześć”, pierwszy dzień bez mamy.
Trochę strachu, trochę śmiechu, a dziś wiemy — daliśmy radę sami.
Tu nauczyliśmy się próbować, czasem przegrać, czasem wstać.
I że warto mieć przy sobie kogoś, kto pomoże dalej iść przez świat.
Refren: To nie koniec — to początek drogi, w sercach mamy skrzydła, nie lęki i trwogi.
Przedszkole żegna, świat woła nas dziś, dziękujemy za wszystko — już umiemy iść.
To nie koniec — to nowy czas, choć trochę się boimy, damy radę, tak!
Bo tu nauczyliśmy się marzyć i śnić, a kto umie marzyć — ten potrafi żyć.
2. Dziękujemy za każdy dzień, za cierpliwość, uśmiech, gest.
Za to, że ktoś wierzył w nas, za wesołe zabawy, wspólny czas.
Dziś plecaki mamy trochę większe, w głowach sny, a w sercach cały świat.
Choć żegnamy przedszkolne sale, co tu było — zostanie w nas. Każdy krok prowadzi nas dalej, nowe drzwi już czekają gdzieś.
Ale w sercu, na zawsze cicho, będzie brzmiał ten pierwszy śmiech.
Refren: To nie koniec — to początek drogi, w sercach mamy skrzydła, nie lęki i trwogi.
Przedszkole żegna, świat woła nas dziś, dziękujemy za wszystko — już umiemy iść.
To nie koniec — to nowy czas, choć trochę się boimy, damy radę, tak!
Bo tu nauczyliśmy się marzyć i śnić, a kto umie marzyć — ten potrafi żyć.